Reprezentacja Peru

Reprezentacja Peru w piłce nożnej czterokrotnie startowała w finałach mistrzostw świata, debiutując w 1930 roku (po przegraniu meczów z Urugwajem i Rumunią zajęli ostatnie miejsce i odpadli po fazie grupowej), później występując jeszcze trzy razy w latach 1970-1982. W tym czasie „Złote Pokolenie” peruwiańskich piłkarzy z napastnikiem Teófilo Cubillasem na czele po raz drugi w swojej historii triumfowało w rozgrywkach o Copa América (w 1975 roku). Wcześniej ta sztuka udała się Peruwiańczykom w 1939 roku

Największy sukces na światowym czempionacie Peru odniosło w roku 1970, kiedy po wyeliminowaniu Bułgarii i Maroka drużyna prowadzona przez Brazylijczyka „Didiego” Pereirę uległa w ćwierćfinale przyszłemu triumfatorowi – Brazylii 2:4. Swoje osiągnięcie reprezentacja powtórzyła osiem lat później, gdy także wyszła z grupy (wyprzedziła Szkocję, Iran i późniejszego wicemistrza świata Holandię). W drugiej rundzie przegrała wszystkie trzy mecze, nie strzelając bramki (z Brazylią 0:3, Polską 0:1 i Argentyną 0:6).

Ostatni raz Peruwiańczycy grali na Mundialu w 1982 roku. Na boiskach Hiszpanii zremisowali z Włochami i Kamerunem oraz ulegli wysoko (1:5) Polsce i musieli pożegnać się z turniejem już po fazie grupowej.